De bekende achtbaan

Wat een week..... Het is inmiddels vrijdag en er is veel gebeurd deze week: 

Amper bij gekomen van de behandeling worden we dinsdagochtend gebeld. Maandag, bij het gesprek met de radioloog, heb ik aangegeven steeds meer last te hebben van tintelingen en een dof gevoel in mijn rechterarm. De radioloog heeft daarom die dag de scans van december bekeken en zag een afwijking bij mijn nek. Hij wil graag dat we met spoed een nieuwe MRI maken van mijn hoofd, nek en rug. We zijn even helemaal van de kaart... De ene dag denk je dat je het ergste achter de rug hebt en vervolgens komt er weer ander onzeker nieuws.

Donderdagochtend mogen we al komen voor de spoed MRI. Eerst de kindjes naar de opvang/school brengen en dan door naar Tilburg. De MRI duurde 1 uur en halverwege werd er contrastvloeistof met een infuus ingebracht. Net zoals maandag heb ik tijdens het liggen behoorlijk last van mijn nek en rug. Gelukkig staat de radio aan en weet ik bij de tweede keer reclame, dat het er bijna op zit. Een uurtje later krijgen we de uitslag van de neurochirurg. Slecht nieuws, 'we zien ook 2 plekjes in je ruggenmergkanaal'.
1 bij je nek en 1 halverwege je rug. Daarnaast zien ze een groei van de tumor in mijn hoofd ten opzichte van de scan van december. 'Dit hoort niet bij een goedaardige tumor van het hersenvlies'. 'Je moet nu zo snel mogelijk door de molen, voor een juiste diagnose', zegt de arts. Een werkgroep van artsen gaat die middag en vandaag overleggen en dan zal ik volgende week alle nodige onderzoeken krijgen.

Lamgeslagen... Dat bedoelen ze dus altijd met de rollercoaster. Het continu schakelen en de onzekerheid is in je brein niet bij te houden. Ik kan zeggen dat we samen wel al eens wat hobbels op de weg gehad hebben, maar dit is wel even andere koek. Wat ik ook lastig vind; het slechte nieuws delen met de mensen die dicht bij ons staan. Het doet pijn om je ouders, familie en vrienden verdriet te doen...
Maar zoals al eerder gezegd, stap voor stap.. We proberen dit weekend afleiding te zoeken met vrienden, familie en natuurlijk onze 2 knuffelkonten. Rust pakken en ons opladen voor de spannende week die komt.