Hotel Erasmus MC

De titel verklapt het al, ik verblijf sinds gisteren in Rotterdam. In mijn vorige blog zei ik dat ik er werk van ging maken, maar dat het een opname zou worden had ik dan weer niet gedacht. Afijn (leuk woord), er is weer van alles gebeurd in een week.

Eerst de leuke dingen; afgelopen zondag heb ik een verrassing dag gekregen van 3 lieve vriendinnen. Een dagje naar de sauna Berendonck in Wijchen. Super fijn, gelachen, gerelaxt en lekker gegeten. Heeft me super goed gedaan, bedankt bedankt bedankt. Kan het niet vaak genoeg zeggen hoe mooi het is als je zoveel fijne mensen om je heen hebt :). 

Het lag vast niet aan de fijne dag, maar maandag kreeg ik veel last van mijn onderrug. Ik hoefde maar te niezen en ik zakte door de grond. Dus dinsdag weer eens gebeld met de longarts, overleg en dan zou ik woensdag teruggebeld worden. De hele dag met die telefoon aan mijn lijf gekleefd rondgelopen, maar helaas geen belletje. Tot donderdagochtend; de assistent neuroloog belt. Ze belooft me dat er snel iets geregeld wordt. En jawel, 2 uur later krijg ik te horen dat ik me de volgende ochtend rond 10u moet melden in Rotterdam voor een opname van ongeveer 3 dagen. 100 punten voor deze vrouw!

Maar wel weer even schakelen; vervoer regelen, opvang voor de kids, nog een wasje doen, koffertje klaarmaken en de volgende ochtend naar Rotterdam samen met de knapste (en goeie ook) chauffeur Nicky. Eerst bloedprikken, urineonderzoek en daarna het biopt. Nog geen tijd gehad om me in te lezen dus eigenlijk geen idee wat het inhoud. Gelukkig is de arts heel duidelijk in wat ze doet. Het gebied net boven mijn sleutelbeen wordt verdoofd en daarna gaan ze met een dikke naald en echo de verdikte kliertjes opzoeken en deze worden er als het ware uit geklikt (zo klinkt het in ieder geval). Zo zijn er 5 kliertjes verwijderd. Ik ben erg benieuwd of daar dan wel iets uit gaat komen, maarja we hebben het in ieder geval geprobeerd. Na het biopt eventjes samen de stad in, wat eten, drinken en nog twee mooie platen (Eddy Wally en André Hazes) gescoord voor Nicky zijn verjaardag.

Toen weer terug voor de opname. Eerst allerlei anamnese gesprekken, fysieke onderzoeken en daarna het infuus prikken voor de kuur. Die ging minder lekker deze keer omdat het een dikkere naald moest zijn en ik vooral dunne bloedvaten heb. Maar na 3 pogingen gelukkig resultaat en 1,5 uur later zat de dosis prednison erin. Vandaag en morgen nog een kuur en dan mag ik zondag als alles goedgekeurd is weer naar huis. Ik krijg een behoorlijke bult medicatie mee, maar dat is hopelijk maar voor een kortere periode. Over 6 weken wordt een MRI gepland om te kijken hoe het met de afwijkingen staat. Voor nu hoop ik vooral dat ik weer zo goed als pijnvrij mijn ding kan doen en kan genieten van iedereen om me heen. Ik kijk wel een beetje op tegen alle eventuele bijwerkingen van de medicatie, maar wie weet heb ik deze keer geluk en valt dat mee. Vanmorgen zijn ons pap, mam en Bart nog 'eventjes' naar Rotterdam gekomen, heel fijn en ook zo lief! En op dit moment zit ik aan de 2e kuur. 

Wil ik nog even afsluiten met een hieperdepiep hoera voor mijn liefste man Nicky, want die is vandaag jarig! 39 lentes jong en nog altijd knap, enthousiast en de liefste voor mij en de kinderen. Helaas ben ik er vandaag niet bij, maar gelukkig komen er nog zoveel dagen dat we samen een feestje kunnen vieren :). 
En ook Nicky heeft thuis heel veel lieve mensen om zich heen vandaag, dus dat komt helemaal goed. 

Zoals ze hier in Rotterdam zeggen; de mazzel en tot de volgende!